دل تنگی های آدمی را، باد، ترانه ای می خواند.
رویاهایش را،
آسمان پر ستاره نادیده می گیرد،
و هر دانه ی برفی،
به اشکی نریخته می ماند.
سکوت،
سرشار از سخنان ناگفته است،
از حرکات ناکرده،
اعتراف به عشق های نهان،
و شگفتی های بر زبان نیامده.
در این سکوت حقیقت ما نهفته است،
حقیقت تو
و من.
"احمد شاملو"
+ نوشته شده در یکشنبه نهم مرداد ۱۳۹۰ ساعت 1:14 توسط درین
|